Mister X was voor de meeste wel bekend, het was namelijk Herman. We kregen te horen dat hij het al een week wist dat hij mee mocht. Dit is voor Herman zijn verjaardag Cadeau. Tot onze stomme verbazing was Wout al gearriveerd. Meestal is dit trouwe lid van onze club de laatste die aansluit en je denkt die komt niet meer, en de motoren zijn al gestart, dan kan hij zo meerijden. Dit keer was dat anders. We gingen met zo’n 11 motoren en 12 personen op weg naar de grasdrogerij van Mr. Hartog in Abbekerk. Daar zouden we Janny uit Friesland op wachten om zo samen naar België te gaan. Tijdens het wachten bij de grasdrogerij reed Mr. Hartog voorbij onze groep en zwaaide naar ons, of het zo afgesproken was. We hoefden niet lang te wachten op Janny, want deze vrouw uit Friesland is altijd op tijd. Ruud zal ons samen met Fimmy door het verkeer lijden om ons zo naar het motorhotel in België te loodsen. Het weer is prachtig en dat scheelt een heleboel ergernis, dus geen klagen over het weer dit keer. Onze eerste stop was even voorbij Utrecht. Allemaal tanken zowel de motor, als ook de inwendige mens. Ik had de motor afgetankt en wilde de motor starten, maar helaas, geen leven meer in te krijgen. Had net opgeschept over mijn motor dat hij me nooit in de steek zal laten, doet hij dat nu? Nou ja, eerst maar wat eten en drinken, er waren genoeg club leden die me wilden duwen, ik balen. Er arriveerde een hele groep motorrijders bij het tankstation en er werd gelijk gespeculeerd waar ze vandaan zouden komen, zo zei ik tegen Fimmy ze zitten rechts dus ze komen uit Engeland, Fimmy draaide der eigen om en realiseert, nou de rest lijkt me duidelijk. Ze kwam niet meer bij. De pauze was om en ik dacht, laat ik het nog een keer proberen, je raad het al, hij start in 1 keer. Na het aanslaan zij ik tegen Joan, zie je nou wel hij laat me niet in de steek. Al lachend reden we weg, op weg naar de volgende pauze. De rit naar België is natuurlijk over de snelweg en niet zo spannend. De volgende stop was net over de grens. Het weer was benauwd en warm maar droog. Wederom tanken en zorgen voor jezelf. Even lekker relaxen op een bankje onder een hele grote boom. Om bij tijds te arriveren gingen we weer op weg. Door het perfecte navigeren van Ruud zouden we zo op tijd aankomen bij het hotel. Bij het laatste stukje ging het even mis, maar werd door Ruud weer perfect opgelost, zo waren we op tijd bij het hotel aangekomen. Moe maar voldaan werd er met zijn allen een biertje op gedronken. Een perfecte rit er naar toe, die twee( Ruud en Fimmy) hebben het maar weer goed georganiseerd en een hele leuke locatie. We waren heel erg benieuwd hoe we en wat we zouden eten. De motoren konden binnen en in het midden van het hotel worden geparkeerd. Een woord geweldig. Bij het inschrijven en het verdelen van de slaapruimtes hadden sommige die grote zeecontainers al zien staan aan de zijkant van het hotel. Er werd gelijkt gezegd daar zijn de slaapzalen. Gelukkig was dat het niet, maar de slaapzaal was een ruimte met een aantal veld bedjes in een grote ruimte waar het schaars verlicht was met een blauwe tl. Die genen die er voor gekozen hebben om een slaapkamer te huren kon dat vinden zowel begaande grond als op de eerste verdieping. Ada en ik sliepen in een slaapkamer op de eerste verdieping. De buren waren Ruud en Fimmy. Wij gingen op tijd naar bed want de volgende dag zouden we een route gaan rijden met een GPS apparaat die we mee kregen van de eigenaar van het hotel. We lagen al een tijd, tot dat de buren hadden besloten om ± 2.00 uur naar bed te gaan. De kamers waren nogal gehorig en ik werd wakker omdat Fimmy helemaal in een deuk lag vanwege een lichtschakelaar. De een was op ongeveer 1,5 mtr. Waar Fimmy het licht had uitgedaan, terwijl dat ook op kussen hoogte kon, de drank deed de rest.

Om 8.15 uur kon worden ontbeten, maar jullie wel bekend ben ik altijd redelijk op tijd wakker. We (Ada en Ik) waren om 7.45 uur naar beneden gegaan om te kijken of we al konden ontbijten. We liepen de zaal in waar we gelijk terug werden gevloten door een van de medewerkers. Bij gratie god konden we koffie pakken, maar daar bleef het bij. Om 8.15 uur mag je pas ontbijten en geen minuut vroeger. Er zat een stel al buiten die ook koffie hadden gepakt en we raakte aan de praat. Ook vroeg op, vroegen we zo, nou die hadden geprobeerd in de slaapzaal te slapen, maar die bedden was een drama zijden ze. Ze hadden geen oog dicht gedaan, gelukkig was het maar voor 1 nacht want de volgende dag zouden ze ook een slaapkamer kunnen betrekken, daar keken ze nu al naar uit.

Het ontbijt is werkelijk waar geweldig, dus de start van de dag was goed. De meeste hadden goed geslapen, behalve die genen die op slaapzaal de nacht hadden door gebracht. Om de route te kunnen rijden kregen we 2 GPS systemen mee. Sjaak en ik schroefde er een op de motor en rijden maar. De route ding door België en Frankrijk. We waren net even over de grens van België met Frankrijk en we hadden wel zin aan een kop koffie. We stapten een plaatselijk café binnen en we bestelde er koffie en thee. De eigenaresse sprak alleen Frans, wat hebben we daar gelachen. Koffie en thee hebben we daar gedronken en zijn weer verder gereden langs oude loopgraven uit de eerste wereldoorlog en monumenten, van nooit meer oorlog. Maar als je binnen weggetjes rijd zie je haast geen tankstations, maar er moest wel getankt worden. Luberth had aan gegeven dat hij al een tijdje op zijn reserve reed. Ik zag op de routeplanner dat er een tankstation in de buurt moet zijn maar ik zag het niet. Ik besloot om te stoppen langs de kant van de weg , ik keek achterom om eigenlijk duidelijk te maken dat we terug moeten rijden . Tot mijn schrik zag ik dat Wout was om gevallen en onder zijn motor lag. De motor werd snel overeind gehesen maar het been van Wout was wel heel pijnlijk, zo ook zijn knie en voet. Wout lag in de berm bij te komen van de schrik en onder tussen werd zijn motor door Sjaak met het gereedschap van Janny gerepareerd. De zorg om Wout was in handen van Ada en Fimmy. In tussen tijd stopte er een fransman en vroeg of hij iets kon betekenen, Nico wist hem te vertellen dat het wel mee viel en dat hij hartelijk werd bedankt voor zijn medeleven. Hij zei dat hij iets moest doen en dat hij over 15 min. Terug zou zijn. En inderdaad hij was met 15 min teug, maar Wout wilde het toch gaan proberen. Met veel pijn en moeite reed Wout vlak achter mij aan en ik had samen met Ada (ze zat bij mij achter op) om ergens te stoppen om wat te gaan eten. Maar waar zouden we dan gaan eten en Frans konden we niet spreken nog lezen. Een grote M doemde op aan de horizon, bij Mc Donalds leek voor ons een goed idee, dat is vertrouwd. Na het eten weer verder gereden langs wel hele mooie plekjes. We kwamen rond 18.00 uur weer bij het hotel aan en dus precies de tijd om te gaan eten. Met Wout ging het toen al weer en stukje beter maar het hielt niet over, hij had toch een hele smak gemaakt. Er werd bier besteld en er werd gegeten. Het eten was werkelijk geweldig goed voor elkaar. Je liep met een plateau langs een koelvitrine en nam een maattijd mee naar een ruimte waar zeker 10 magnetrons waren opgesteld. De code op de verpakking intoetsen op de magnetron en de rest gaat vanzelf. Het eten was goed en uitgebreid. Dus zelfbediening maar niets mis mee is. Ik dacht s’avonds ga lekker douchen. Sta daar in de douche en draai aan de knop, geen water . Ik dacht dat heb ik weer geen water. Maar wat bleek, je moest er gewoon op drukken en het draaien was voor warmer of kouder, weet dat maar. Die avond de ondergang van het Nederlands elftal gezien, het was er wel bere gezellig, ondanks ze hadden verloren van Rusland. Die avond weer op tijd naar bed want de volgende dag weer een hele rit naar huis. Ik had begrepen die ochtend dat het weer 3.00 uur was geworden, maar daar heb ik niets van mee gekregen. Het ontbijt was weer geweldig met gebakken eieren en spek en wat je maar hebben wou. Na het ontbijt de koffers ingepakt want we zouden tussen 10.15 en 10.30 vertrekken.

Ik stond samen met Ada klaar rond 9.00 uur, er werd een opmerking gemaakt waar Luberth was of al was gesignaleerd we gingen samen kijken op de slaapzaal en inderdaad die sliep nog. Hij keek er van op dat het al 9,15 uur was. Oké, tijd zat, ik stond er van te kijken hoe Wout zich verplaatste na z’n val de dag daarvoor. Het ging dus toch gelukkig vrij goed. Na dat iedereen had ontbeten en zijn boeltje heeft gepakt, zijn we op weg gegaan richting huis. Na een tankbeurt verder gereden, we moesten wachten bij een verkeerslicht, komt wel vaker voor. Maar iedereen kon weg rijden behalve Sjaak, Fimmy en ik. Het duurde eigenlijk wel lang en zo ook wij konden weg rijden, maar je raad het al, de aansluiting niet kunnen maken dus de richting op gereden zoals ik dat in mijn hoofd had.

Ik begon te twijfelen en stopte, op de kaart van Sjaak gekeken en een route uitgestippeld. Fimmy probeerde Ruud te bereiken, maar helaas. Dan maar een SMS verstuurd in de hoop dat ze ergens op ons zouden gaan wachten. Een maal op de snelweg gearriveerd bij het eerste tankstation gestopt en ja hoor, daar stond de rest. Samen zijn we naar huis gereden ook al was het erg benauwd en broeierig maar wel droog. Onderweg nog wat gegeten. Uiteindelijk zijn we weer met z’n allen thuis aangekomen en ik denk dat ik dat namens allen mag schrijven terug kijkend op een geslaagd weekend in België. Het is een locatie zeker de moeite waart om nog een keer naar terug te gaan.

 Groetjes Dirk

 Wikipedia Simon

Een loft is een grote woning die doorgaans uit één ruimte bestaat die de bewoner naar eigen inzicht kan indelen. In die zin lijkt het principe op een studio met dien verstande dat een studio veel kleiner is. Lofts worden vaak multifunctioneel gebruikt door wonen en werken te combineren. Lofts zijn te vinden in voormalige industriële gebouwen, fabriekshallen, pakhuizen, et cetera, die voor bewoning geschikt zijn gemaakt. Het is in oude centra van grote steden een populaire, zij het geen goedkope, manier van wonen.